Posted by: milamber on: Eylül 20, 2009
Bayram namazı kılıyoruz. Ben ve 8 yaşındaki yeğenim yan yana, babası ise bir sıra arkamızdaki safta… Namazın âdabına ne kadar uygun tartışılır, yoğun konsantre olmadığımdan olsa gerek; ellerini bağlamış, kafasını bir o yana, bir bu yana çeviren, bazen arkasına dönüp arkadakileri inceleyen yeğenimi farkedebiliyorum.
Tâhiyyat’dayız ve selam vereceğiz : “Esselamu Aleyküm ve Rahmetullah” derken sağ omzuma [...]
Posted by: milamber on: Mayıs 5, 2009
Çocukluğumu hatırladım. Kişisel kimliğimin oluşmasında büyük bir pay sahibi olan eski mahallem aklıma geldi. Aslında hala aynı yerde ikamet ettiğimden ötürü onu eski* diye yaftalamamam gerekir; fakat o kadar çok şey değişti ki…
Sokaklar daha güvenliydi şimdikine nazaran, komşuluk ise daha belirgin. Anneler her zamanki gibi tembihlerini peşin peşin sıralar, gönül rahatlığıyla sokağa salarlardı yavrularını. [...]
Posted by: milamber on: Ekim 3, 2008
Tüm dikkatini apartmandaki seslere verdi. Diğer dairelerden kapı otomatiğine basılması, apartman giriş kapısının açılıp kapanması heyecanmasına sebep oluyor, bir an önce çocukların gelmesi için sabırsızlanıyordu. Fakat, her seferinde gelenlerin ağır ağır, derin nefes alıp verişlerle yukarı çıkması ümidini kırıyor; hızlı hızlı, yüksek sesle birbirleri ile konuşan, tüm gürültücü halleriyle teker teker [...]
Posted by: milamber on: Eylül 30, 2008
Ramazan’ın ilk günü ve saatlerimiz 10:45′i gösteriyor. Ne dışarıda o apartman senin bu apartman benim koşturan, aralarında plan yapan çocuklar ne de apartman içi merdivenden iniş, çıkış sesleri…
Kendi çocukluğum geldi aklıma. Bayram namazı ve kahvaltının ardından vakit kaybetmeden arkadaşlarla bir araya gelirdik. Geçen seneki tecrübemize dayanarak hafızamızı tazeler; hangi apartman ve kişiler sayesinde ceplerimizi “bayram [...]
